De Nationale Bank spreekt klare taal over de economische vooruitzichten. En de analyse van De Tijd zou iedereen wakker moeten schudden.
Lezen jullie mee?
“Hoe lang kan een land, kniediep in de schulden, systematisch meer uitgeven dan het binnenhaalt, terwijl de concurrentiekracht van zijn bedrijven zienderogen verslechtert? Hoe lang kan het de koopkracht van zijn burgers overeind houden, laat staan doen stijgen? Onder normale omstandigheden zou geen enkel land dat kunnen. Maar België probeert wanhopig te bewijzen dat het de wetten van economische zwaartekracht kan tarten.”
Zonder gevolgen blijft dat niet.
“Waar heeft België die relatieve staat van genade aan te danken?” De automatische loonindexering speelt hierin een sleutelrol. Dit systeem wentelt de stijgende levensduurte af op bedrijven en de overheid – of op wie werkt, spaart en onderneemt. Een uniek systeem, dat in tijden van inflatie fungeert als een perpetuum mobile voor een loon-prijsspiraal.
Het rapport van de Nationale Bank is onverbiddelijk: sinds 2021 stegen de loonkosten van Belgische bedrijven met 4,2 procentpunten meer dan die van onze buren: Duitsland, Frankrijk en Nederland. “De loonkloof groeit gestaag,” klinkt het, met dank aan die automatische indexering.
Het systeem lijkt de koopkracht van vandaag te beschermen, maar verwoest die van morgen. Het ondergraaft onze competitiviteit, vernietigt jobs en innovatie, en jaagt de overheidsuitgaven de hoogte in.
De industrie, ruggengraat van onze economie, draagt als eerste de zware last. Een sector die goed is voor de helft van onze export, 50% productiever is dan de rest van de economie, en pioniert op het vlak van duurzaamheid en digitalisering. Een toekomst zonder fabrieken is een toekomst zonder fundamenten. De poten van onze welvaartsstoel worden systematisch doorgezaagd.
Wat moet er gebeuren?
- Lagere lasten op arbeid
- Meer flexibiliteit
- Snellere vergunningen
- Goedkopere energie
- Deregulering
- Meer handelsakkoorden
Welvaartsbeleid rust op vier pijlers: competitiviteit, private tewerkstelling, groeicapaciteit en gezonde publieke financiën. België faalt op alle fronten.
De weg naar herstel is helder: hogere productiviteit, lagere inflatie, en decentrale loononderhandelingen. Maatwerk biedt zuurstof.
Yes, we can.