Auteur archief:Mathieu Cockhuyt

(Doorbraak 24/10/2020) Tweehonderd jaar geleden waarschuwde de Franse politiek filosoof Alexis de Tocqueville voor de ‘revolutie van de stijgende verwachtingen’. Deze ‘revolutie’ is het resultaat van de belofte van sociale mobiliteit en het idee dat alles voor iedereen voor het grijpen ligt. De mogelijkheden lijken eindeloos, maar de ontevredenheid is permanent. Finaal zorgt deze meritocratischeMeerMeer lezen over “De Amerikaanse droom is een nachtmerrie”

(Doorbraak 24/09/2020) Als ik, na een lange dag van Zoom Meetings, mijn laptop dichtklap is er maar één ding waar ik naar verlang: cultuur. Cultuur is een troostende kracht en biedt nu eenmaal houvast in onzekere tijden. Mensen begonnen de afgelopen coronatijd dan ook massaal cultuur te consumeren én te produceren. De kunsten zijn onzeMeerMeer lezen over “Cultuur als hoeksteen van de samenleving”

(Doorbraak 5/09/2020) Ik zit in een koffiebar te schrijven en kijk rondom mij. Ik zie jongeren eindeloos scrollen op hun smartphone, de Airpods in de oren – God verhoede dat ze met elkaar converseren – en de Starbucks koffie in de hand. Ze swipen zich een weg naar een date voor één nacht. Welke maaltijdMeerMeer lezen over “Ondankbaarheid”

(Doorbraak 1/05/2020) ‘Moeten we notities nemen of krijgen we de slides’, zag je iedereen denken. Voor ‘den Duits’ waren er in ieder geval geen slides. Het veiligheidsraadsel van Wilmès van 24 april was een glorieus fiasco. De persconferentie ging met vertraging van start. Kwatongen beweren dat de Vlamingen ‘Flanders Art’ als lettertype voor de PowerPointMeerMeer lezen over “Veiligheidsraadsel van Wilmès”

(Doorbraak 21/03/2020) Zoals elke morgen was ik deze morgen opgestaan met een slecht humeur. Moe van het nietsdoen in coronatijden, leek het me wel iets om een klinkende daad te verrichten…helaas. Ik zette koffie en installeerde me op de divan, kijkend naar de eindeloze nieuwsloop. Ipsa historia repetit. Net voor de pandemie uitbrak had ikMeerMeer lezen over “De nacht van de lange messen”