Er is links en er is Gents links. Het soort links waarvan je denkt dat het alleen bezuiden de taalgrens bestaat. Tot je in de Arteveldestad komt. Daar bewijzen ze dat links ook zonder de PS een PS-staat kan bouwen. Een ambtenarenleger, vette kabinetten en een kluwen van gesubsidieerde vzw’s. Nergens is er zoveel stadspersoneel,MeerMeer lezen over “Gent: PS-staat aan de Leie”
Categorie archief: Gent
Rellen in Gent
Een vuurzee, een golf van vernielingen en een kat-en-muisspel met de politie. Terwijl de meeste Gentenaars het nieuwe jaar inzetten met champagne, goede voornemens en een overdaad aan bladerdeeg, steken relschoppers auto’s in brand, vernielen ze straten en belagen ze hulpdiensten. In sommige Gentse wijken is straatterreur inmiddels een traditie geworden, net zoals de krokettenMeerMeer lezen over “Rellen in Gent”
De overheid moet mensen beschermen, niet hun leven bepalen
Meer overheidsinterventie, meer regels, meer belastingen. Telkens onder het edele voorwendsel van het bevorderen van ‘geluk’ en ‘gelijkheid’. In Gent zien we dit terug in het paars-groene malgoverno met Sinterklaaspolitiek, bureaucratische Kafka, doorgeslagen doelgroepenbeleid en een financiële kater. Amerikaans president Ronald Reagan vatte dit schrikbeeld kernachtig samen: ‘The nine most terrifying words in the EnglishMeerMeer lezen over “De overheid moet mensen beschermen, niet hun leven bepalen”
Het vrije woord onder vuur
De universiteit is niet langer het huis van intellectuele vrijheid. Ze verandert in een klooster waar morele dogma’s worden bewaakt en andersdenkenden als ketters worden behandeld. UGent Censuur en intimidatie zijn geen prerogatief van één politieke kleur, maar het valt op hoe gretig de progressieve voorhoede zich opwerpt als morele scheidsrechter. Van straatrellen tot ecoterreur:MeerMeer lezen over “Het vrije woord onder vuur”
Witte scholen, groene waanzin
Aan het eind van de zomervakantie pakte De Standaard uit met een artikelenreeks over ‘te witte scholen’. Steen des aanstoots: ouders die kiezen voor een school waar de concentratie anderstaligen lager ligt. Alsof ouderlijke zorg voor het welzijn en de toekomstkansen van hun kind niet langer een deugd is, maar laakbaar. Een zonde waarvoor je je moetMeerMeer lezen over “Witte scholen, groene waanzin”
Mathieu Cockhuyt 